A Asociación Cultural Cobres adicou a xornada a recoñecer a implicación de madamas, galáns, músicos e persoas colaboradoras na preservación dunha tradición centenaria.
A Asociación Cultural Cobres celebrou o pasado sábado 29 de marzo unha nova edición da Morada, unha xornada pensada para o desfrute de madamas, galáns e das numerosas persoas que colaboran ano tras ano na celebración do Entroido de Cobres. A cita, que puxo o colofón a unha edición marcada pola ilusión por preservar unha festa con varios séculos de historia, comezou ás 13:30 horas cunha sesión vermú previa ao xantar na carpa instalada en Riomaior. A festa prolongouse durante toda a tarde con inchables e animación musical.
Madamas, galáns, bailaríns e músicos foron recoñecidos polo seu esforzo ao longo do ano, cunha entrega que inclúe incontables horas de ensaio para manter viva unha tradición que remonta ao século XVII. Moitos dos participantes acumulan décadas de experiencia, aínda que as catro intensas xornadas de Entroido seguidas, con máis de oito horas diarias en pé, supoñen cada ano un auténtico reto físico.
Desde a Asociación Cultural Cobres destacaron ese compromiso continuo e a responsabilidade que implica asumir os papeis protagonistas do Entroido. Ser madama ou galán supón tamén asumir renuncias e compromisos que van máis alá do visible durante os festexos.
A Morada organizouse, unha vez máis, como un acto de recoñecemento a toda esa dedicación. Unha festa para a gran familia do Entroido, que permitiu compartir un xantar de confraternidade co agarimo e agradecemento da veciñanza.
Martín Duarte, presidente da asociación, explicou que “é o único día no que desfrutamos da festa. O resto do ano temos reunións semanais, ensaios, planificación de eventos e saídas ás que levamos o Entroido de Cobres”.
O formato actual da Morada baixo carpa, con servizo de catering, recolle a tradición de antigas celebracións nas que madamas, galáns e músicos se reunían despois do Entroido. Lidia Peleteiro, directiva da asociación, lembrou que antigamente a comida preparábase cos alimentos recollidos durante a andaina do Entroido, e mesmo había quen cedía unha vaca para a ocasión. A asistencia reservábase unicamente ás persoas que bailaban ou tocaban. Co tempo, contratouse un cociñeiro e as familias colaboraban como auxiliares, ata chegar ao formato actual, aberto tamén á veciñanza colaboradora.
Peleteiro destacou que “a Morada está aberta ás familias e á veciñanza que, dalgún xeito, colaboran na conservación desta festa que é un sinal de identidade para Vilaboa e, especialmente, para Cobres. A laboriosa elaboración dos gorros, a indumentaria de cada madama e galán, os complementos, os traslados e os gastos que supón manter a actividade todo o ano serían impensables sen a implicación e as renuncias das familias”.
